|
Adikzioa, pertsona batek estimulu zehatz bat ongizate sentsazioa lortzeko behar duenean ematen da, eta beraz, estimulu horrekiko gorputz eta buruko dependentzia sortzen da.
|
Kasu hauetan, bideojokoarekiko adikzioa (kontsolak, mugidorrak, ordenagailuak,etab.) oso dependentzia sendoa da. Pertsonaren bizitzako denbora haundi batez jabetzearengatik karakterizatzen da eta, nahiz eta ondorio ezkorrak ekarri, praktikatzen jarraitzen da.
Guraso eta hezitzaileak, egoera batzuetaz jabetu behar dira eta hoietariko batzu hauek dira:
- Umea jolastean txundituta dagoela ematen du, deitzen zaionean jaramon egin gabe.
- Tentsio larregi azaltzen du eta gainera masaiezurrak estutzen ditu.
- Telebistatik edo pantailatik ez du bista kentzen.
- Aurretik praktikatzen zituen jarduerengatik interesa galtzen hasten da.
- Loaren nahasteak.
- Familia eta lagunekiko urruntzea.
- Ikasketekin arazoak.
- Ezarritako ordutegiak ez ditu inola era errespetatzen.
Adikzio bat izateren arrazoiak oso anitzak dira, baina hauekin aurkitu gaitezke:
- Pertsonalitate dependientea: Pertsona batzu, beraien pertsonalitatearengatik, beste batzu baino errazago adikzioak edukitzera jotzen dute.
- Familiarekin arazoak (komunikazio eza, ulertezintasuna, banaketa hunkigarriak, laneko arrazoiengatik umearenganako dedikazio gutxi izatea, …).
- Gizarte/eskolako arazoak. Lagun taldearekin integrazio urria, bakardadea, ikasketarekiko desmotibazioa.
Bideojokoak, berez, mehatxu bat ez direla azpimarratzea garrantzitsua da, ondorioak, ematen den erabilera eta kontrolaren menpean egoten dira eta. Horregatik, adikzioak ez dira bideojokoan zentratzen, baizik eta agertzen den modu deskontrolatu eta gehiegizkoan.
Guraso eta hezitzaileendako gomenzaio batzu hauek dira:
- Umearekin batera, bideojokotik gutxinaka baztertzeko ordutegi bat egin.
- Interesgarriak iruditzen zaizkion jarduerak proposatu.
- Bideojokoak, etxeko-lanak ongi egitearen ondorioz, “sari” bezala erabili, ikasketak lehenengo gauza direla adieraziz.
|