Centro de Psicología Bilbao
Ayuda psicológica, reeducación y terapias para niños, adolescentes, adultos, parejas y familias

Orain, autobus geltokian, gusaso batzueri bere semea laguntza jasotzen dagoela entzutea normala egiten zaigu, edo beraiek ere laguntza jasotzen dutela. Normalki, gazteak, terapietara joateko, eragozpen gehien jartzen dutenak izaten dira. Hori ala izan arren, sesio bakarrarekin bertan bapestekotasuna eta laguntza ematen dela konturatzen dira, inola ere pertsona epaitu gabe, gazteak hasiera batean pentsatzen duen bezala.
Sarritan, horrelako profesional batetara noiz joan behar dugun jakiteko, jarraibideak, errezetak, aholkuak... irakurtzen ditugu. Momentu zehatz batean kezkatzen gaituen arazo bat konpontzeko gai ez garenean, edo saiatu ondoren eta konpontzen ez dugula ikustean, errezeta edo aholku batzurekin ez da nahikoa izaten arazoa konpontzeko.

Esan beharra dago, batzuetan, semeek ez dutela psikologora joateko beharrik. Adibidez, irakasleak, umeak erasokortasunez jokatu duela esanten badil badu, agian, lehenengo, umeak ikasi dituen defentsa bideak aztertu behar dira edo, horrela ez duela egin behar esan behar zaio besterik gabe; beste hautabide batzu bilatu ahal dira? Bestalde, psikologoarengana joatea ez da inongo “trauma”, eta gainera ez du zertan inongo sentimendu bitxirik sortarazi behar (lehenago pentsatzen zen bezala, psikologoarengana joateko ez da “erotuta” egon behar), baina arazoak ez dauden lekuan ez dira bilatu behar ere. Adibidez, ume batek behar ez duenean kontsultara joatea, ez da bidezkoa. Zer pentsatu dezake umeak berak honi buruz? Ze sentimendu sortarazi daiteke gurasoengan? Gure zentruan, irtenbideetara heltzen gara, baina arazoak ez dauden tokian, sortzeko asmorik ez daukagu.