Nerabezaroa, nahasmendua ezaugarri nagusi bezala duen bizitzako garai bat da. Garai honetan, haur munduarekin apurketa bat ematen da, gurasoekin eta kanpoaldearekin erlazio berriak hasten direlarik. Gainera, ematen diren aldaketa fisikoak ere nerabearen bizitzan barneratu behar dira, bere gorputz irudi berrira ohitzeko gai izateko.
Nerabe guztiek ez dituzte aldaketa hauek berdin bizitzen, norberak izan duen ingurugiroa eta bizitako esperientzia pertsonalek eragina izaten dute. Ez nerabeentzat, ez gurasoentzat eta ezta hezitzaileentzat ere, ez da garai errez bat, hori argi dago.
Etapa honetako helburuak nahiko orokorrak dira:
- Bere gorputz irudi berrira ohitzen joatea.
- Eskuratzen ari diren esperientzia eta balore berrietatik bere identitatea zehazten joatea.
- Beraien aurretiko erlazio familiarretatik independizatzen doan bitartean gizarteratzea.
Poliki-poliki nagusiaren papela hartzen joatea ez da zeregin erraza eta inguratzen dien nagusien jokaera oso garrantzitsua da, nerabea oso konprenitua ez sentitze arren, bastertze sentimendua ekiditzeko.
Garai honetan, erlazio pertsonartekoak eta konkretuki famialiarrak dira gehien sufritzen dutenak. Askotan independentziaren bilatzeak gurasoek ezartzen dituzten arauekin liskarrak sortzen ditu; eta beraiek kontra egiten dute. Gurasoek sosegua mantentzea, nerabeen alturan ez jartzen ikastea eta beraien semea garai hau lasaitasunez gainditzeko gai badira ez dutela galduko argi edukitzea oso garrantzitsua da, beraien semeetan ematen ari diren aldaketak onartuz.
Beti ez dute bakarrik lortzen eta batzuetan, bai gurasoek eta baita semeek ere orientazioa eta laguntza behar dute. Garai honetan ematen diren orientazioak, normalean bai gusaroengandik, gaitasun gabe sentitzen direla, eta baita nerabeengandik ere, nahastuak eta ez ulertuak sentitzen direla, ongi onartuak izaten dira. Gainera nerabeek, terapeutan, laguntza bat aurkitzen dute.
Substantzien abusua 
