Nagusia kontsultara joaten da egindako ahalegin guztiak porrot egin dutenean.
Honek askotan, hobetzeko motibazioa gehitzen du, ondorioz terapiari mesede eginez. Beste batzutan, nagusia kontsultara etor daiteke beste norbaitek behartu duelako, eta izan ere, ez da konbentzituta sentitzen. Kasu hauetan, pazientea kolaboratzen hastea zailagoa izan daiteke.
Beti argi dagoena da, teknika terapeutikoa martxan jartzen hasten diren momentutik aurrera, pazienteak hobetu egiten duela eta prozesu terapeutikoan kolaboratzeko indar gehiagorekin sentitzen da.
Arazo bat sortzeko hurrengo hau gertatu behar da:
- Zailtasunari modu ez egokian aurre egitea.
- Zailtasun berbera mantentzen dela ikustean, soluzio berdinekin jarduntzea.
- Arazo eta soluzio “faltsuen” artean gurpil zoroa sortarazten da.
Prozesu terapeutikoan zehar, norberaren arazoei aurre egiteko estrategia berriak aurkituko ditu, orain arte ezezagunak, baina norberak dituenak. Pazientea bere jokaera arazoa inguratzen dituen salbuespenetaz ohartaraziko dugu.
Kontsulta egitera ez da beldurrik eduki behar, kezkatzen gaituen gauza hori garrantzitsua ez dela pentsatzean, batzuendako larria dena beste batzuendako bizitzako zailtasun aldaezin bat izan daiteke eta. Garrantzitsuena, norberak bizitzen duena eta pertsona bakoitzak hobeto sentitzeko dituen beharrak dira. Guk pazienteak duena epaitu gabe onartzen dugu, pertsona bakoitzak izaten duen ondoeza gutxituz eta desagertaraziz.