Umeen arazoak garrantzitsuak ez direla pentsatu dezakegu denok antzerako zerbaitetik pasatu garelako eta orain aurrera egiten jarraitzen dugulako. Baina ume guztiak ez dira gai egoerak modu berdinean maneiatzeko, ez dute ezta trebatasun bedinak edukitzen ere, eta honek isiltasunean jasatera edo gurasoei ulergaitza egiten zaien jokaerak mantentzera eramaten du.
Zergatik umeek, zerbaitek kezkatzen dituenean, ez dute hitzegiten?
Arazo bat edukitzen duten bakoitzean ez daukagu zertan jakin behar zein den. Askotan gaizki sentitzen dira eta kontsekuenteki jokatzen dute beraien jokaeraren zergatia jakin gabe. Agian gurasoak, beraien semeen arazoei aurre egiteko, ez daude beti gertu edo agian semeek sentitzen dute, gurasoek ez dituztela ulertuko.
Semeei entzuten ikastea eta nahiz eta txikiak izan, beraiei ere kezkek sufriarazten dietela eta batzuetan aditzera ematea kostatzen zaiela baloratzen jakitea, garrantzitsua da. Gaizki pasatzen ari den edozeinentzat, uletua ez izatea gogorra da.
Ume batek kontsultan, bere arazoa gurasoei ezin diela kontatu komentatzea ez da arraroa izaten. Alde batetik sentitzen du, ez diotela ulertuko eta bestetik, berarekin gaizki sentituko direla.
Umearen arazora gerturatzeko eta tratamenduaren estrategia egokia aukeratzeko lehenengo pausoa ebaluaketa da, baina honetarako umearen bizitzan dauden pertsonek tratamenduan parte hartu behar dute. Familiek bere semearen ongizatearengatik gauza asko egin ditzakete. Haur-arazoak direnean, normalean gunea umearengan eta baita egoera familiarrean ere aurkitu beharko dugu.
Semearen adina garrantzitsua da, eta baita umeak bere arazoarekiko duen kezka ere. Noizbehinka umearekin bakarrik lan egitea tokatzen zaigu bere bizitzaren egoerak ez digulako beste zerbait usten; umearen garapena oztopatzen duten jokaera-patroiak aldatzea ere posible izaten da.
Adaptamen Nahastea Umeetan 
